حسام   برزگر   قربانی  ( شاعری  غزل  سرا، جوانی مستعد  و  پر تلاش   )

حسام برزگر قربانی ( شاعری غزل سرا، جوانی مستعد و پر تلاش )

بیوگرافی

حسام برزگر در ششم شهریور 1371 در تهران به دنیا آمد. وی تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم در تهران به پایان

رساند ویدانش آموخته مقطع کارشناسی ارشد  رشته زبانشناسی  از دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزدر

سال 1393  است .ترانه سرا و شاعر برگزیده دومین شب شعر عاشورایی دانشگاه آزاد اسلامی و شاعر تقدیر شده در اولین

همایش بزرگداشت استاد شهریار در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب است.

او شاعر برگزیده در سومین شب شعربزرگداشت حافظ در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز است .مجموعه

شعر ایشان با نام آخرین تصویر اقیانوس درانتشارات ستاره جاوید در دست چاپ است.

آشنایی با رشته زبان شناسی

زبان‌شناسی

علمی است که به مطالعه و بررسی روشمند زبان می‌پردازد. در واقع، زبان‌شناسی می‌کوشد تا

به پرسش‌هایی بنیادین همچون «زبان چیست؟»، «زبان چگونه عمل می‌کند و از چه ساخت‌هایی تشکیل

شده‌است؟»،«انسان‌ها چگونه با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند؟»، «زبان آدمی با سامانه ارتباطی دیگر جانوران چه

تفاوتی دارد؟»،«کودک چگونه سخن گفتن می‌آموزد؟»، «زبان بشر چگونه تکامل یافته‌است؟»، «زبان‌ها چه قرابتی

با یکدیگر دارند؟».

ویژگی‌های مشترک زبان‌ها

«ویژگی‌های مشترک زبان‌های جهان کدامند؟»، «انسان چگونه می‌نویسد و از چه راهی زبان نانوشتاری را واکاوی

(تحلیل)می‌کند؟»، «چرا زبانها دگرگون می‌شوند؟» و … پاسخ گوید.زبان‌شناسی به مفهوم جدید آن، علمی نسبتاً

نوپا بوده که قدمتی تقریباً یک صد ساله دارد، اما مطالعات تخصصی دربارهٔزبان به چند قرن پیش از میلاد

بازمی‌گردد، یعنی زمانی که پانینی قواعدی برای زبان سانسکریت تدوین کرد.درزبان‌شناسی، ابعاد مختلف زبان در

قالب حوزه‌های صرف، نحو،آواشناسی، واج‌شناسی، معناشناسی، کاربردشناسی،تحلیل گفتمان، زبان‌شناسی

تاریخی تطبیقی، رده‌شناسی، زبان و نیز حوزه‌های بین‌رشته‌ای مانند جامعه‌شناسی زبان، روانشناسی

زبان، عصب‌شناسی زبان، زبان‌شناسی قضایی، زبان‌شناسی بالینی، زبانشناسی تحلیلی،زبان‌شناسی

آموزشی و زبان و منطق بررسی می‌شوند.

از آنجا که زبان یک پدیده پیچیدهٔ انسانی و اجتماعی‌ست، برای مطالعهٔ جامع ودقیق آن، بهره‌گیری از علوم مرتبط

دیگر الزامی به نظر می‌رسد. در واقع، مطالعهٔ فراگیر زبان، رویکردی چندبعدی رامی‌طلبد؛ بنابراین، زبان‌شناسی

علاوه‌بر مطالعه جنبه‌های توصیفی و نظری زبان به ابعاد کاربردشناختی، روان‌شناختی،مردم‌شناختی، اجتماعی،

هنری، ادبی، فلسفی و نشانه‌شناختی زبان توجه می‌کند.

به عبارتی می‌توان گفت زبان‌شناسی معاصر، حوزه‌های مطالعاتی بسیار گسترده‌ای را شامل می‌شود که توجه

دانش پژوهان و دانشمندان گوناگونی را باذائقه‌های علمی متنوعی به خود جلب نموده‌است.

در همین راستا، مطالعاتی مانند رابطه و تعامل بین زبان و ذهن، زبان وشناخت، زبان و رویکردهای فلسفی، زبان و

قوه تعقل، زبان و منطق، دانش ذاتی، یادگیری زبان اول، کاربرد زبان و محیط زیست، زبان و قانون، زبان و هوش

مصنوعی، زبان و فرهنگ، زبان و جامعه، زبان و تکامل انسان، زبان و سیاست، زبان وتفکر و دیگر نشانه‌های

ارتباطی می‌توانند زیر مجموعه‌های رشتهٔ زبان‌شناسی تلقی شوند.

کسی را که به بررسی‌های زبان‌شناختی می‌پردازد، زبان‌شناس می‌نامند. برخلاف تصور عمومی، لزومی ندارد

زبان‌شناس به چندین زبان تسلط داشته باشد. مهم آن است که بتواند پدیده‌های زبان‌شناختی

همچون واژه، هجا، گروه نحوی و معنا راکندوکاو نماید و بازبشکافد. نکته دیگر آنکه کار زبان‌شناس همچون سایر

کسانی که با علم سروکار دارند، تجویز نیست، بلکه توصیف است.

تاریخچه

معمولاً تاریخ دانش زبان‌شناسی را به‌معنی «مطالعات تخصصی زبان» تا

کتابدستور سانسکریت نوشتهٔ پانینی هندی عقب ببرند. پانینی در سدهٔ پنجم پیش از میلاد، دستور زبان بسیار

پیشرفته‌ای برای زبان سانسکریت نوشت. امازبان‌شناسی به مفهوم مدرنش با انتشار کتاب دورهٔ زبان‌شناسی

عمومی نوشتهٔ فردینان دوسوسور آغاز شد.

دوسوسوربین مطالعات زبانیِ همزمانی و در زمانی تمایز قائل شد و بر مطالعهٔ «نظام زبان» تأکید کرد. در دههٔ

۱۹۵۰، نظریات نوام چامسکی انقلابی در این رشته به‌وجود آورد و باعث پیدایش دستور زایشی شد.

او با انتقاد شدید از روان‌شناسی رفتارگرا،که یادگیری زبان را نوعی تقلید رفتاری می‌داند، با ارائهٔ شواهدی،

ناکارامدی‌های چنین دیدگاهی را نشان داد. او معتقداست اصول و خصوصیات زبان در انسان ذاتی است و کودک

زبان را یادنمی‌گیرد، بلکه فرامی‌گیرد (acquire).

به عبارت دیگر،نحوهٔ فراگیری زبان به‌صورت ارثی و ژنتیکی در مغز برنامه‌ریزی شده‌است و محیط پیرامون کودک تنها

نقش محرک را برایفراگیری زبان مادری ایفا می‌کند. کودک، مجموعهٔ محدودی از اطلاعات را از محیط زبانیِ خویش

می‌گیرد و خود قادر استترکیبات جدیدی بسازد. نظریه‌پردازان پیش‌تر معتقد بودند زبان مادری تنها از راه شنیدن

گفتار اطرافیان و به‌صورت اکتسابیوارد ذهن کودک می‌شود

زبان شناسی در ایران

محمد مقدم در ۱۳۴۳ گروه زبان‌شناسی همگانی و زبان‌های باستانی را در دانشکده ادبیات و علوم انسانی

دانشگاه تهران بنیاد گذاشت و تا ۱۳۴۷ مدیریت آن را به عهده داشت. از جمله کسانی که پیشگامان زبان‌شناسی

در ایران محسوبمی‌شوند، می‌توان به پرویز خانلری، علی‌اشرف صادقی،یدالله ثمره، محمدرضا باطنی، هرمز

میلانیان و علی‌محمد حق‌شناس اشاره کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *